Σάββατο, 29 Δεκεμβρίου 2012

Ο φίλος μας ο Τζάφερ, το αναπηρικό αμαξίδιο του και ο υπερβάλλων ζήλος του Α.Τ. Μοσχάτου

Δυστυχώς συνέβη και αυτό στη γειτονιά μας, το Μοσχάτο, τη 2η ημέρα των Χριστουγέννων.

Ο φίλος μας  και μέλος της Μεσοποταμίας, Τζάφερ, πολιτικός πρόσφυγας από την Τουρκία και αναγνωρισμένο θύμα βασανιστηρίων (έχει δικαιωθεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο ανθρωπίνων δικαιωμάτων με την υπ' αριθ. 528/2007 απόφασή του),  οδηγήθηκε το βράδυ της Τετάρτης στο Α.Τ. Μοσχάτου με χειροπέδες, όπου του απαγγέλθηκαν κατηγορίες για εξύβριση, απειλή, οπλοκατοχή και σωματική βλάβη. Παρά την επιβαρυμένη υγεία του (είναι παραπληγικός και παρουσιάζει σοβαρά κινητικά προβλήματα λόγω των βασανιστηρίων που έχει υποστεί )  πέρασε όλη τη νύχτα του εκεί και το πρωϊ της Πέμπτης οδηγήθηκε στον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών, από τον οποίο και παραπέμφθηκε σε τακτική δικάσιμο.

Αιτίες της περιπέτειάς του  ήταν  - κατά την άποψη μου -  όχι τόσο τα παράπονα "συμπολίτη" μας και ενοίκου της ίδιας πολυκατοικίας στην οποία διαμένει ο Τζάφερ εδώ και πέντε χρόνια για το "παρκάρισμα" του αναπηρικού αμαξίδιου του εντός της εισόδου της πολυκατοικίας, αλλά  κυρίως  ο υπερβάλλων "ζήλος" των οργάνων του Α.Τ Μοσχάτου.

Αλλά για να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Ο φίλος μας ο Τζάφερ, ένας άνθρωπος που το χαμόγελο του.......
και το κουράγιο του για ζωή είναι υποδειγματικό για όλους μας, απέκτησε επιτέλους εδώ και τρεις μήνες το ηλεκτροκίνητο αναπηρικό αμαξίδιο που του επιτρέπει να κινείται. Ευτυχώς (για την τιμή και τον ανθρωπισμό των συμπολιτών μας) οι περισσότεροι από τους ενοίκους της πολυκατοικίας, όχι μόνο του επέτρεψαν αλλά και του υπέδειξαν να το "παρκάρει" εντός της εισόδου της πολυκατοικίας προς αποφυγή κλοπής. Υπήρξαν όμως και κάποιοι "διαφωνούντες", εκ των οποίων ο πιο μαχητικός κάλεσε πριν δύο εβδομάδες για πρώτη φορά την Αμεσο Δράση, τα όργανα της οποίας εξήγησαν ότι πρόκειται για αστική διαφορά και δεν μπορούσαν να αναμειχθούν.  Προφανώς για το λόγο αυτό, την Τετάρτη, 26 Δεκεμβρίου, ο "ευαίσθητος" αυτός γείτονας βελτίωσε τον ισχυρισμό του και κάλεσε πάλι την Αμεσο Δράση με την αιτιολογία, αυτήν τη φορά, ότι ο Τζάφερ  ( ο οποίος στέκεται όρθιος και κινείται εμφανώς με δυσκολία) τον απείλησε με μαχαίρι και αυτός.... φοβήθηκε για τη ζωή του !!!! 

Αυτήν τη φορά τα όργανα της Αμεσου Δράσης ανταποκρίθηκαν στην εν λόγω κλήση με ζήλο και ενήργησαν με υποδειγματικό επαγγελματισμό. Μόλις ο Τζάφερ άνοιξε την πόρτα του διαμερίσματός του,  του πέρασαν χειρόπεδες, πήγαν στην κουζίνα του και πήραν το μεγαλύτερο από τα τρία (συνολικά) μαχαίρια που έχει, το οποίο μάλιστα γράφει πάνω "φέτα", έψαξαν όλο το σπίτι και τελικά κατάσχεσαν ως πειστήρια του "εγκλήματος" εκτός από το μαχαίρι με το οποίο υποτίθεται ότι απείλησε τον γείτονα του και ένα ακόμη φοβερό όπλο, ένα πολυεργαλείο που ο Τζάφερ έχει για να βιδώνει τις βίδες της σόμπας του!!!!  Εν συνεχεία δε τον μετέφεραν - πάντοτε με χειροπέδες -  στο Α.Τ. Μοσχάτου.

Εκεί ο φίλος μας ο Τζάφερ αντιμετώπισε επίσης τον "ζήλο" και"επαγγελματισμό" του Αξιωματικού Υπηρεσίας, ο οποίος, επικαλούμενος "το μαχαίρι" που βρέθηκε στην.....κουζίνα του σπιτιού του Τζάφερ και το αυτεπάγγελτο του εν λόγω εγκλήματος , δήλωσε ότι έπρεπε να κάνει το καθήκον του και να διενεργήσει προανάκριση . Ευτυχώς, βεβαίως,  ο Τζάφερ δεν ήταν μόνος του απέναντι στον τόσο μεγάλο επαγγελματισμό των αστυνομικών οργάνων.   Εσπευσαν να τον συνδράμουν  φίλοι του από τη Συντονιστικη Επιτροπή Αγώνα Αναπήρων (Σ.Ε.Α. Α.Ν), φίλοι του από τη Μεσοποταμία, ενώ υπήρξαν και αρκετές τηλεφωνικές εκκλήσεις, ακόμη και από βουλευτές, για να αφεθεί ελεύθερος, οι οποίες όμως δεν εισακούσθηκαν λόγω του προπεριγραφόμενου ζήλου του Αξιωματικού Υπηρεσίας να εκτελέσει τα καθήκοντα του.

Τελικά ο "ευαίσθητος" γείτονας υπέβαλε μήνυση, στην οποία εκτός από τα παραπάνω περιστατικά, ότι δηλαδή ο Τζάφερ τον απείλησε με μαχαίρι και αυτός.....φοβήθηκε για τη ζωή του,  κατήγγειλε ακόμη ότι την ώρα που μετέφεραν (κυριολεκτικά υποβάσταζαν) τον Τζάφερ οι δύο αστυνομικοί και ενώ του φορούσαν χειροπέδες (στο σημείο αυτό - σημειωτέον- ο μηνυτής επικαλείται τη μαρτυρία των δύο αστυνομικών), ο Τζάφερ του επιτέθηκε με ένα άλλο φοβερό όπλο, το "Θερμός" που είχε στη μασχάλη του και τον τραυμάτισε!!!!! Βεβαίως και ο Τζάφερ υπέβαλε μήνυση εναντίον του περιγράφοντας και τον υπερβάλλοντα ζήλο των αστυνομικών οργάνων  και όλα τα περιστατικά που έγιναν κατά τη σύλληψη του. Η υπόθεση πήρε το δρόμο της δικαιοσύνης και ευτυχώς, επειδή ο Εισαγγελέας ποινικής δίωξης αντιλήφθηκε ότι ο φοβερός εγκληματίας, Τζάφερ, δεν αποτελεί κίνδυνο, παρέπεμψε την υπόθεση σε τακτική δικάσιμο.

Κατά τα λοιπά, μέρες που είναι  άλλο κακό να μη μας εύρει, και ευελπιστώ ότι ο Δήμαρχος μας και οι δημοτικές παρατάξεις της πόλης μας θα ασχοληθούν με το εν λόγω ζήτημα και βεβαίως θα επισημάνουν στον Διοικητή του Α.Τ. Μοσχάτου ότι τέτοιου είδους συμπεριφορές - δυστυχώς - παραπέμπουν σε άλλες καταστάσεις, οι οποίες θεωρώ ότι είναι ελάχιστα ανεκτές στη μικρή κοινωνία του Μοσχάτου. 
                                                                           Στέλλα Πατρώνα
                                                                             Δικηγόρος

1 σχόλιο:



  1. Γεια σας, ονομάζομαι Αναστασία Καρίμαλη, είμαι μαθήτρια και γνωρίζω τον κο Τζάφερ από την κίνηση πολιτών Μοσχάτου, την Μεσοποταμία μας και αδιαφιλονίκητα είναι ένα αξιοσέβαστο άτομο, που διέπεται από τις αρχές τις αλληλεγγύης, της συντροφικότητας και του αλληλοσεβασμού. Είναι ένας άνθρωπος από τον οποίο εγώ προσωπικά, ως το νεαρότερο μέλος της Μεσοποταμίας, μαθαίνω στην πράξη τον διεθνισμό και την ουσιαστική αλληλεγγύη. Για εμένα είναι ένας δάσκαλος,όχι από αυτά που λέει γιατί δεν έχει ευχέρεια λόγου (αποτέλεσμα βασανιστηρίων στην Τουρκία και 166 ημερών απεργίας πείνας στα λευκά κελιά), αλλά λόγω αυτών που πράττει, γιατί πείτε μου πόσους τετραπληγικούς ξέρετε που είναι ενεργοί πολίτες της Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα Αναπήρων και δεν κάθονται να κλαίνε την μοίρα τους μπροστά από μία τηλεόραση μπεκρουλιάζοντας;
    Eίναι ένας άνθρωπος καλός, καλοσυνάτος και γελαστός,ιδιαίτερα δραστήριος και αγωνιστικός με συμμετοχή σε ότι αφορά τον συνάνθρωπο και την κοινωνία και βάζει τα γυαλιά σε πολλούς θεωρητικούς της καρέκλας παρά την κατάσταση της υγείας του.
    Σημειωτέων δε ότι το καλοκαίρι στην περίπτωση του ηλικιωμένου που αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει στη Ρόδο, λόγω οικονομικής αδυναμίας να πληρώσει τα φάρμακα του, ο κος Τζάφερ προσφέρθηκε να καταβάλει την πενιχρή του σύνταξη για να μπορέσει ο παππούς να πάρει φάρμακα.
    Εγώ προσωπικά τρέφω ιδιαίτερο σεβασμό για τον κο Τζάφερ και δεν μπορώ να έρθω ούτε για δύο λεπτά στην λογική αυτών των ανθρώπων που διανοήθηκαν να τον βλάψουν,π.χ να προκαλέσουν δολιοφθορές, οικονομικού κόστους μάλιστα στο αναπηρικό αμαξίδιο, που με πολλές θυσίες απέκτησε (όπως είναι ο φθόνος του χωριάτη που εξοντώνει την κατσίκα του γείτονα του) γιατί δεν είναι βέβαια ανάπηρο το κτήνος που προκαλεί τις δολιοφθορές, αλλά και σε όσων ατομιστών μένουν βουβοί και αδρανείς απέναντι σε τέτοια φαινόμενα.

    Ο Δήμαρχος θα πρέπει να πάρει κάποια θέση και είτε να ταχθεί υπέρ των θυμάτων τέτοιων αστυνομικών σκευωριών είτε υπέρ της αστυνομοκρατίας και τονίζω όχι αστυνομίας…γιατί <>…
    Και επιτέλους ας κάνει και τίποτα άλλο ο <> κος Ευθυμίου πέρα από παγοδρόμια και εορταστικές φιέστες υποκρισίας και απανθρωπιάς για τους καιρούς που ζούμε.
    Πρόκειται για ένα ακόμα φαινόμενο αστυνομικής αυθαιρεσίας και πρέπει να εφαρμοστεί ο νόμος και το σύνταγμα και η άμεση επέμβαση από τους φορείς τοπικής και κεντρικής αυτοδιοίκησης και εκτελεστικής εξουσίας. Τι λέει για όλα αυτά ο πολυπράγμων κύριος Δενδιας;
    Πιστεύω ότι πρόκειται για καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και η Διεθνής Αμνηστία θα έπρεπε να πάρει θέση. Είναι αναγνωρισμένο θύμα βασανιστηρίων από την Ε.Ε. και συνεπώς θα έπρεπε και η Ε.Ε. να πάρει θέση. Τι λέει επαυτού η Ύπατη Αρμοστεία του Ο.Η.Ε, το ελληνικό συμβούλιο για τους πρόσφυγες και το Δίκτυο για τα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα;
    Ντρέπομαι για λογαριασμό της τοπικής κοινωνίας και των συμπολιτών μου αντί να τους σέβομαι ως μεγαλύτερος και σοφότερους…
    Ακόμα θα πρέπει να καταλάβουμε ότι άρχισε να χτυπάει για τα καλά το καμπανάκι…Πρόκειται για περιστατικό ρατσιστικής επίθεσης και όχι τυχαίο συμβάν…
    Είναι αδιανόητο όλο αυτό να περάσει σαν ένα θέμα στο internet και να μην γίνει καν πρωτοσέλιδο στις εφημερίδες…
    Χτες ήταν η σειρά ενός πρόσφυγα, προχτές ενός μετανάστη που ξυλοκοπήθηκε από δυο υπανθρώπους με στολή παραστρατιωτικής οργάνωσης στον ΗΣΑΠ της γειτονιά μας, αύριο του μπακάλη της γωνίας που ενοχλεί την πολυεθνική που κρύβεται πίσω από το <>, μεθαύριο θα χτυπήσει η καμπάνα για εμάς…
    και τελείωνω με τις ευχές μου για μια αγωνιστική χρονιά στον κο Τζάφερ με ένα ποιήμα του Τούρκου αγωνιστή-ποιητή Ναζίμ Χικμέτ που του αφιερώνω αντί για τριαντάφυλλο με όλο τον σεβασμό και την αγάπη μου:

    Καμπάνα
    δε χτυπάμε
    καμπάνα
    δεν χτυπάμε.
    Δεν μας προσκαλεί
    κανένας από τον μιναρέ ψηλά!
    Αυτός
    που διάβηκε
    δεν είναι
    ένα τραγούδι
    που εσώθηκε.
    Αυτός
    επάλεψε
    σαν ένα
    τρανό
    φως.
    Έπεσε
    σαν ένας
    ήλιος
    με κασκέτο.
    Καμπάνα
    δε χτυπάμε
    καμπάνα
    δεν χτυπάμε.
    Αυτός
    που διάβηκε
    δεν είναι
    ένα τραγούδι
    που εσώθηκε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή