Παρασκευή, 30 Δεκεμβρίου 2011

Τράπεζα Χρόνου και Αλληλεγγύης στο Μοσχάτο (Από το TVXS)


Η ανταλλαγή υπηρεσιών χωρίς τη μεσολάβηση χρήματος είναι ο σκοπός της Τράπεζας Χρόνου και Αλληλεγγύης στο Μοσχάτο, που ιδρύθηκε από την Κίνηση Πολιτών «Μεσοποταμία». Όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά οι ιδρυτές της, η Τράπεζα στοχεύει στην προώθηση της κοινωνικής αλληλεγγύης μέσω της αμοιβαίας ανταλλαγής υπηρεσιών και την ενίσχυση των ασθενέστερων οικονομικά κοινωνικών ομάδων 

Τι είναι η Τράπεζα Χρόνου και Αλληλεγγύης Μοσχάτου: Είναι μια μορφή συναλλαγής κι ένα ανεξάρτητο σύστημα ανταλλαγής υπηρεσιών χωρίς τόκο και κέρδος, που βοηθά τις τοπικές κοινωνίες να αναπνεύσουν, να ζήσουν και να αναπτυχθούν μέσα σε δύσκολες οικονομικά εποχές. Είναι με λίγα λόγια ένας τρόπος να ζεις και να εργάζεσαι χωρίς χρήματα.

Η Τράπεζα Χρόνου και Αλληλεγγύης Μοσχάτου στηρίζεται στην αυτοοργάνωση των ανθρώπων του Μοσχάτου, οι οποίοι αφού καταγράψουν τις ανάγκες και τις ειδικότητες του καθενός που συμμετέχει, ανταλλάσσουν μεταξύ τους υπηρεσίες ανεξαρτητοποιημένοι από το χρήμα και τις τιμές της προσφοράς και της ζήτησης της αγοράς, φτιάχνοντας έτσι ένα τοπικό δίκτυο. Σε αυτό ο καθένας δηλώνει τι μπορεί να προσφέρει και τι έχει ανάγκη. Η ανταλλαγή αφορά υπηρεσίες ή γνώσεις.

Για παράδειγμα, από την Τράπεζα προσφέρονται ήδη οι υπηρεσίες : Μαθήματα Ελληνικών και Αγγλικών για παιδιά, Φιλολογικά μαθήματα, Βοήθεια για ηλικιωμένους, Βοήθεια σε ξυλοκατασκευές, Μερεμέτια, Εκπαίδευση και βοήθεια σε υπολογιστές, Εκπαίδευση σε μοντελισμό, Παρασκευή κέϊκ και πολλά άλλα.

Πρόκειται για ένα δίκτυο ανταλλαγής υπηρεσιών, γνώσεων και δεξιοτήτων, που στηρίζεται στην δική του μονάδα συναλλαγής: το χρόνο. Ελάχιστη μονάδα χρόνου ορίζεται η μια ώρα και οι ανταλλασσόμενες  υπηρεσίες εξισώνονται ( δηλ. κάθε υπηρεσία είναι σημαντική εφόσον καλύπτει κάποια ανάγκη).

Τα παρακάτω παραδείγματα δείχνουν πως λειτουργεί η Τράπεζα Χρόνου και Αλληλεγγύης Μοσχάτου:
  • Μια ώρα διδασκαλίας αρχαίων ελληνικών εξισώνεται και ανταλλάσσεται με μια ώρα baby sitting

  • Μια ώρα καθαριότητας του σπιτιού εξισώνεται και ανταλλάσσεται με μια ώρα διδασκαλίας ξένης γλώσσας.

Πρέπει να αναφερθεί ότι όσοι χρησιμοποιούν το σύστημα της Τράπεζας Χρόνου και Αλληλεγγύης Μοσχάτου δεν αφήνουν το κρατικό νόμισμα και τις δουλειές τους, αλλά έχουν ένα παράλληλο δρόμο, που βοηθάει το εισόδημα τους και στην πράξη είναι σαν να γίνεται μεγαλύτερο.
 Περισσότερες πληροφορίες στο www.mesopotamia.gr

Πρωτότυπο Άρθρο εδώ.

Δευτέρα, 26 Δεκεμβρίου 2011

ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ ΚΑΝΕΝΑ ΧΑΡΑΤΣΙ


ΒΗΜΑ 1ο : Πηγαίνουμε σε ΑΤΜ «μεγάλης» τράπεζας (μεγάλη = που θα είναι συμβεβλημένη με τις ΔΕΚΟ), με το λογαριασμό της ΔΕΗ ή με τον 12 ψήφιο κωδικό ηλεκτρονικής πληρωμής, ο οποίος αναφέρεται στο λογαριασμό του ρεύματος (στη σελίδα 2/2). Εννοείται, ότι στην τράπεζα που θα επιλέξουμε διατηρούμε τραπεζικό λογαριασμό «συνδεδεμένο» με την κάρτα μας.

ΒΗΜΑ 2ο :Ακολουθούμε τις οδηγίες του μηχανήματος, δηλαδή: συνδεόμαστε με το ΑΤΜ, επιλέγουμε «άλλες συναλλαγές», «πληρωμές ΔΕΚΟ», «ΔΕΗ», πληκτρολογούμε τον «κωδικό ηλεκτρονικής συναλλαγής» κι' εκεί, που θα μας ζητηθεί, να ορίσουμε το ποσόν πληρωμής, πληκτρολογούμε μόνον το άθροισμα «Α Β» του λογαριασμού. Παίρνετε την απόδειξή σας κι' έτσι, έχετε τακτοποιήσει την οικονομική μας υποχρέωση προς τη ΔΕΗ.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Εξοφλούμε το λογαριασμό μόνο μέσω ΑΤΜ και όχι «εισπρακτικής μηχανής». Γιατί στα ΕΛΤΑ η.εισπρακτική μηχανή, στην οποία εξοφλούνται οι λογαριασμοί ΔΕΚΟ «σκανάρει-διαβάζει» το λογαριασμό και, δεν επιτρέπει «μερική» εξόφληση του, δηλαδή, ή θα πληρωθεί το σύνολο του λογαριασμού (άρα και το χαράτσι) ή τίποτα. Επιπλέον, όσοι εξοφλούν τη ΔΕΗ με πάγια εντολή χρέωσης τραπεζικού λογαριασμού , θα πρέπει να την ανακαλέσουν, προσωρινά τουλάχιστον, μέχρι να ξεκαθαρίσει το θέμα με το χαράτσι.

Σε περίπτωση που εκμισθώνετε κατοικία σε τρίτο, ανεξάρτητα από το εάν η παροχή του ρεύματος είναι στο δικό σας όνομα ή σε αυτό του μισθωτή (ενοικιαστή), κάνετε το εξής:
α) επισημαίνετε εγκαίρως στον ενοικιαστή σας, να μην πληρώσει κανένα λογαριασμό της ΔΕΗ, που θα περιέχει το χαράτσι,
β) του ζητάτε να σας δώσει τον κωδικό ηλεκτρονικής πληρωμής καθώς και το ποσόν που αφορά τις χρεώσεις «Α» και «Β» του λογαριασμού. Εξοφλείτε κανονικά το λογαριασμό, όπως αναφέρθηκε παραπάνω (βλ. 2 & 3) και ζητάτε από τον ενοικιαστή σας, να σας καταβάλει με το επόμενο μίσθωμα και το ποσόν που καταβάλατε εσείς, για δικό του λογαριασμό, στη ΔΕΗ.
 
ΒΗΜΑ 3ο: Φωτοτυπούμε τον λογαριασμό της ΔΕΗ , την απόδειξη  πληρωμής και την ταυτότητα μας και τα πηγαίνουμε (μαζί με τα πρωτότυπα στον Δήμο Μοσχάτου Ταύρου (Τηλ.. 2132019600).
ΒΗΜΑ 4ο: Το τελευταίο και σημαντικότερα βήμα: ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙΓιατί όλοι αντιλαμβανόμαστε ότι δεν είναι εύκολο  να κόψουν το ρεύμα σε ένα ολόκληρο οικοδομικό τετράγωνο, σε μια συνοικία ή  σε μια ολόκληρη πόλη που αντιστέκεται!!!
ΚΑΙ ΑΣ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΝΙΚΗ:  Ο Δήμος Μοσχάτου-Ταύρου αποφάσισε ομόφωνα να σταθεί στο πλευρά των δημοτών του που δεν θα πληρώσουν το χαράτσι και να μην επιτρέψει να στερηθούν οι κάτοικοι το αγαθό της ηλεκτρικής ενέργειας
ΔΕΝ ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΕΝΟΥΜΕ ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ
ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΟΥΜΕ
ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΟΫΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ
Ομάδα για την αντιμετώπιση της κρίσης της
Κίνησης Πολιτών «ΜΕΣΟΠΟΤΑΜΙΑ»
Θα μας βρείτε κάθε Τρίτη 9 έως 11 μμ, Πλάτωνος 13, Μοσχάτο, τηλ. 6939301718
Email:mesopotamiatx@gmail.com                                  www.mesopotamia.gr,

Τετάρτη, 14 Δεκεμβρίου 2011

Κυριακή 18/12/11 στις 8 το βράδυ προβολή της ταινίας του Νίκου Καλογερόπουλου «Οι Ιππείς της Πύλου».



Η δράση μας συνεχίζεται την επόμενη Κυριακή 18/12/11 στις 8 το βράδυ με την προβολή της ταινίας του Νίκου Καλογερόπουλου «Οι Ιππείς της Πύλου». Στη προβολή θα παρευρίσκεται και ο σκηνοθέτης με το μπουζούκι του και θα κλείσει με συλλογική κουζίνα (ρεφενέ) και ζωντανή μουσική.




ΟΙ ΙΠΠΕΙΣ ΤΗΣ ΠΥΛΟΥ

του Νίκου Καλογερόπουλου 
με τους Νίκο Καλογερόπουλο, Ηλία Λογοθέτη, Τάκη Σπυριδάκη, Βάνα Μπάρμπα, Ιουλία Καλογρίδη, Δημήτρη Καμπερίδη, Αντώνη Θεοδωρακόπουλο, Αθανάσιο Σακελλαρίου, Βασίλη Τσιπίδη
Υπόθεση:
Ο Τηλέμαχος, ηθοποιός με ένδοξο παρελθόν και αβέβαιο μέλλον, εγκαταλείπει στα πενήντα του την Αθήνα για να γλυτώσει από τις τράπεζες. Με την βοήθεια του Μπάμπη του «Φου», βρίσκει καταφύγιο σ’ένα ερημωμένο κάστρο στην καρδιά της Μεσσηνίας. Μοναδικοί κάτοικοι δύο αδέρφια που δε μιλιούνται και μια ανηψιά που τους βαρέθηκε κι έφυγε, η Δημοκρατία. Ο Τηλέμαχος την συναντάει τυχαία και μαγεύεται. Λίγο τα σιρόπια του γιατρού για τα πνευμόνια του που έχουν γίνει ορυχείο, λίγο τα τσίπουρα, λίγο οι «απαγορευμένες ουσίες» του Μπάμπη ... οι θεοί βάζουν το χέρι τους κι η Δημοκρατία επιστρέφει στον τόπο της! Όνειρο, πραγματικότητα, ή και τα δυό? Κρίνετέ το εσείς, κι όποιος το βρει κερδίζει ένα παστέλι Καλαμών.


Ο Νίκος Καλογερόπουλος τα τελευταία 30 χρόνια, από την εποχή της Λούφας, είναι από τους πιο συμπαθείς Έλληνες ηθοποιούς και παρά τις μεγάλης διάρκειας απουσίες του από τις οθόνες, παραμένει ψηλά στις προτιμήσεις μας. Έντεκα σχεδόν χρόνια μετά το “Ένας & Ένας”, επιστρέφει με μια προσωπική, υπερβολικά προσωπική ταινία.
Ο Τηλέμαχος είναι ηθοποιός και θεατρικός παραγωγός. Παρά το ένδοξο παρελθόν, το παρόν του είναι θεοσκότεινο αφού χρωστάει σε όποιον μιλάει ελληνικά, με το άγχος να τον τρελαίνει. Έτσι, στα 50 του, φορτώνει κρυφά τα τελευταία του υπάρχοντα, τα σκηνικά απ’το θέατρο και πάει στο Πολύπυλο, ένα κάστρο στα ορεινά της Πύλου. Εκεί ζουν δυο αδέρφια μέσα στη τρέλα και μονίμως μαλωμένα, απομονωμένοι στο κάστρο εκτρέφοντας άλογα. Ο Τηλέμαχος δυσκολεύεται να προσαρμοστεί αλλά δεν υπάρχει τίποτα που δε βελτιώνεται με ένα από τα τσιγαριλίκια του Μπάμπη του Φου! Διαλέγει ένα από τα άλογα, τη Δημοκρατία, και κινά να γυρίσει τη περιοχή και να βρει τα αλώνια, τα αρχαία μάρμαρα. Στη πορεία του ανακαλύπτει τις ομορφιές αλλά και τους ανθρώπους της περιοχής, τον Άγιο Κανένα, έναν τρελό που τριγυρνάει με έναν τεράστιο σταυρό και την Χάιδω, τη σεξομανή χήρα που θα κάνει τα πάντα για να τον ρίξει στο κρεβάτι. Τέλος βρίσκει και τους Ιππείς, μια παρέα οικολόγων ακτιβιστών, ανάμεσά τους και τη Δημοκρατία, τη νεαρή κόρη ενός από τα αδέρφια, που του παίρνει τα μυαλά.
Πραγματικότητα ή φαντασία, σουρεαλισμός ή αλληγορία, όλη η ταινία μοιάζει γραμμένη υπό την επήρεια του ίδιου χόρτου που παρακολουθούμε να καπνίζει ο ηθοποιός καθ’όλη τη διάρκεια της. Σχεδόν τίποτα δε βγάζει ιδιαίτερο νόημα, τίποτα δε μοιάζει να έχει συγκεκριμένο λόγο ύπαρξης, σχεδόν τα πάντα στη ταινία θέλουν να υπονοήσουν κάτι άλλο από αυτό που μας δείχνουν. Μπορεί αυτό να γίνεται από επιλογή αλλά αυτό που τελικά καταφέρνει είναι να μας δώσει την αίσθηση ότι οι Ιππείς της Πύλου, γράφτηκαν, σκηνοθετήθηκαν και ερμηνεύτηκαν από τον Καλογερόπουλο, για να τους δει και κυρίως να τους κατανοήσει μόνο ο Καλογερόπουλος. Μπορεί να είχε σκοπό να μοιραστεί την λατρεία του για την Ελλάδα, την ιστορία, τη πολιτική και φυσικά το κινηματογράφο αλλά τελικά αυτό που κάνει είναι να αυτοεπιδεικνύεται, και κακά τα ψέματα, δεν είναι και o Orson Welles. Βέβαια, δε μπορώ να μη παραδεχτώ ότι υπήρχαν κάποιες πραγματικά πολύ ωραία σκηνοθετημένες σκηνές και σε συνδυασμό με τη φωτογραφία του άγριου τοπίου και τα απλά, αλλά όχι απλοϊκά, ψηφιακά εφέ, το οπτικό αποτέλεσμα ήταν ιδιαιτέρως ευχάριστο. Πολλές όμως από τις σκηνές του πραγματικά έχαναν το όριο, η ατελείωτη και απίστευτα κουραστική διαδρομή προς τη Πύλο, η σχεδόν αέναη αναζήτηση της Δημοκρατίας στα βουνά και στα λαγκάδια με τον Τηλέμαχο να βρίζει ασύστολα και χωρίς όριο, σε σημείο να μην εκνευρίζει την ηθική μας αλλά τα νεύρα μας. Υπήρχαν βεβαίως και δύο-τρεις ατάκες που προκαλούσαν το δυνατό γέλιο με βασικό εκφραστή τους τον εκπληκτικό Ηλία Λογοθέτη, αλλά ήταν μόνο σταγόνα στον ωκεανό.
Μου άφησε την εντύπωση ότι ο Νίκος Καλογερόπουλος τραγουδούσε το Because I Got High, όσο έγραφε το σενάριο των Ιππέων. Μια υπερβολικά προσωπική ταινία που θέλει να αποτυπώσει τις μεγάλες αγάπες του δημιουργού στο πανί χωρίς να φανεί νάρκισσος αλλά που ποτέ δε μοιάζει να νοιάστηκε αν όλα αυτά ενδιαφέρουν το θεατή.